บางสิ่งเริ่มต้นด้วยความใหญ่โต
และบางสิ่งเริ่มต้นด้วยความเล็ก
แต่สิ่งที่เล็กที่สุด
นั้นนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่เสมอ
ยาร์ นั่นอะไรน่ะ -ไม่รู้สิ
ปลีโอ, กลับมานี่ - เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ปลีโอ , ระวังตัวนะ
พ่อฮะ, มาทางนี้สิ
ซินี่,มันอันตรายนะ -โอ เรื่องเเบบนี้เป็นฉันทุกทีสิน่า
เอ่อ เเล้วนั่นมันอะไรน่ะฮะ
ไข่น่ะ ดูสิ
อะไรน่ะ? –มันคือสัตว์ประหลาดเลือดเย็น จากโพ้นทะเลไกลโน่นเเนะ
ชั่วร้าย กินเนื้อ - Blech.
อื๊ย!! - สำหรับฉันเขาดูเหมือนเด็กน้อยมากกว่า
เด็กก็โตขึ้นได้นะ ถ้าเธอเก็บมันไว้ล่ะก็ สักวัน เราต้องหันหลังกลับไปเเล้วพบว่า
เจ้านี่กำลังคาบเราขึ้นไป ด้วยฟันของมัน
เจ้าพวกนี้มันกิน พวกเรายังกับขนมกรุบกรอบอย่างนั้นเลย
งั้น เราทำยังไงดีล่ะ
กำจัดมันซะ!
เธอเป็นอะไรไปน่ะ!
ปลีโอ เจ้านี่มันอันตรายมากเลยนะ
ฉันเสียใจ เจ้าตัวเล็ก
โอเค กำจัดเจ้านี่ซะ
เอาน่า ฉันทำเเน่
พ่อน่าจะรีบหน่อยนะฮะ มันดูเหมือนหิวมากเลย
เอ้า นี่
ไม่เป็นไรน่า
เราจะสอนให้เจ้านี่เกลียดเนื้อ -อืม
เฮ้ ระวังหัวเจ้านั่นนะ
ฉันหมายถึง ดูสิเจ้านี่อาจจะงาบเราได้นะ
สัตว์ประหลาดตัวนี้ มันไม่มีฟัน
เเล้วมันจะทำอะไรเราได้ล่ะ เคี้ยวเอื้องเราจนตายงั้นรึ
ซินี่ มาทางนี้สิ ดูหน้าเจ้าตัวน้อยนี่สิ
มันดูเหมือน สัตว์ประหลาดงั้นรึ
ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันสิ!
เเฮร์บอล
ทำดีมาก! จับมันไว้! ฮะ ฮะ ฮะ
โอ อย่า อย่าทำร้ายลีเมอร์เลย ซูริ่,ได้โปรด
ฉันไม่ไหวเเล้วนะ! พวกนายมีมากเกินไป เอางี้ เลือกใครสักคนที่ขนาดเท่านายน่ะ
ช่วยด้วย!
โอ ไม่นะ
อลาดา,นายยังไม่ตายนี่
ใช่!
เอาล่ะ เอาล่ะ หักมันซะ จำตอนที่พลอดรักได้รึเปล่า?
เธอต้องอยากเห็นตอนที่กอดจูบกันนัวเนียเเน่ -โอ เเม่
ไม่เป็นไรปลีโอ เรากอดกันตรงนี้เลยก็ได้นี่
น่าอายจริงๆที่เธอไม่ชอบเด็กๆ เจ้าคนใจดำ
ฮา ฮา ไปหา ซินี่กันเถอะ
ลังซักซ้อมการตั้งเเถวใหม่อยู่น่ะ หวังว่าเขาจะได้อะไรใหม่ๆ*
เฮ้ที่รัก ถ้าเธอเป็นเจ้าสาวของฉันนะ ฉันจะเป็นเจ้าบ่าวให้เธอเอง
ดี โอ ดีมากเลย
เฮ้ สาวๆ ใครๆก็เรียกฉันว่าอาจารย์ใหญ่ด้านความรัก
เเละตอนนี้ก็ถึงเวลาเข้าเรียนเเล้วละ
ใช่ ฉันเข้าใจดี ฉันหวังว่าคงไม่มีใครเอาอย่างนะ
เฮ้ ฉันเป็นเจ้าเเห่งความโรเเมนติกนะ -มาเถอะ เจ๋งๆทั้งนั้น
ไปกันเถอะ นายคงไม่อยากพลาด การให้โอวาทของยาร์หรอกนะ
ดีเลย ฉันรอไม่ไหวที่จะฟังคำเเนะนำ การหาคู่ของลิงเฒ่าไม่ไหวเเล้วล่ะ
เฮ้ เฮ้ เฮ้ ฉันได้ยินมาว่าสมัยก่อนตา ลิงเฒ่าก็ไม่เบาเลยนะ
นี่พวกนายกำลังพูดถึงยาร์เหรอ - ใช้แล้ว เรากำลังไปฟังเขาเล่าน่ะ
เขาทำให้พวกเรากลายเป็นสัตว์ชั้นสูงล่ะ
จริงเหรอ?
โอเค หนุ่มๆเข้ามาทางนี้ ฟังเเละเรียนรู้จากปรมาจารย์
เอาล่ะสาวๆ อย่ากระโนเข้าหาหนุ่มๆ ด้วยการตีลังกาที่สวยงามเกินไปล่ะ
มันจะสนุกกว่านั้นถ้าพวกเธอปล่อยให้ พวกหนุ่มๆเดากันไปก่อน
จากนั้นถ้าการตีลังกาสวยๆนั้นไม่ได้ช่วยอะไรเลยล่ะก็
พวกเธอจะไม่มีวันลืมวันนี้เลย ฉะนั้นมาทำให้มันเป็นที่น่าจดจำกันเถอะ
พวกเธอทำมันพังล่ะก็ ไม่ต้องเป็นห่วง พวกเขาจะไม่ใส่ใจจำมัน
มาเถอะพวกเรา อย่าให้พวกหล่อนผิดหวังล่ะ!
เอาเลย ยืดไว้พวก สู้เขา - เฮ!
ทำได้ดีมาก ทำพวกเขาดูดีทีเดียว -มาเถอะยาร์
สเน่ห์ของฉันบวกกับสมองของนาย ไม่มีปัญหาอยู่เเล้ว
ฮา ฮา!
นี่ สาวๆ ดูสิว่าใครมา - เฮ้! สาวๆ!
โต๊ะบุฟเฟ่ต์เเห่งความรักมาถึงเเล้วจ้า!
ทางนี้คร้าบ ทางนี้ - เฮ้ คนสวย!
ทดลองฟรีทางนี้ฮะ รีบมารับผม ไปตอนที่ผมยังฮอตอยู่เถอะ!
ฮู
ซินี่
ฮู วา ฮู!
ย้า ฮู!!
นายประมาทเกินไปเเล้วเพื่อน
เฮ้ นายไม่ได้ยินเหรอ ฉันนี่ล่ะของจริงเพื่อนเอ๋ย!
เอ้อ! ไม่ต้องห่วงน่าซินี่นายยังมีโอกาสปีหน้านี่นา
เฮ้ ฉันว่าฉันโชคดีมากเลยล่ะที่ถูกสาวๆพวกนั้น เมิน
นายรู้อะไรมั้ย สาวๆพวกนั้นน่ะต้องการ ที่จะย้ายไปอยู่ต้นไม้ใหญ่ๆทั้งนั้นแหละ - อืม
โถ ยาจกซินี่ งั้นฝูงเราก็ยัง มีหนุ่มโสดอยู่อีกคนน่ะสิ
สองต่างหากล่ะ
เอ่อ เขาไม่เคยมีวันที่สวยงามเลยนี่
เขามีชีวิตที่รันทดกว่าฉันเสียอีก -โอ อลาดา
หากเพียงเเค่มีใครสักคนสำหรับนายบนเกาะนี้ล่ะก็
เอ่อ หมายถึง คนที่ดูเหมือน นายแต่หน้าตาสวยกว่านายน่ะ
ไม่เอาน่าปลิโอ ดูสิฉันจะต้องการอะไรมากกว่านี้อีกล่ะ
Whoa!
พวกนั้นตัวอะไรน่ะ -ไม่รู้สิ
พ่อฮะ!
มีบางอย่างผิดปกติ
อลาดา ซูริ่อยู่ไหน?
อยู่บนต้นไม้น่ะฮะ
เร็วเข้าไปเร็ว ไป ไป เร็วเข้า!
เเม่ฮะ - ซูริ่!
เเม่ฮะ เเม่ฮะ - ซูริ่!
เเม่ฮะ! - ซูริ่, อยู่ที่ไหนฮะ?
วิ่ง อลาดา วิ่ง วิ่ง!
ยาร์ทางนี้!
ซินี่ กระโดด! - ซินี่กระโดด!
รอเดี่ยวซิ !
ปลิโอ ยาร์ พวกนายอยู่ที่ไหนน่ะ?
อลาดา ทางนี้!
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย เเย่มากเลย
โอ ซูรี่ทำใจดีๆนะ เธอไม่เป็นไรหรอก
พวกนั้นไปกันหมดเเล้วล่ะ
ชั่วส์ ฉันอยู่ตรงนี้
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้เเล้วล่ะ
ตอนนี้ ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องกลัวเเล้วล่ะซูริ่
ดูนั่น! Whoa!
เมื่อกี้นี้นายเห็นไหม - อะไร? - ฉันก็เห็น
ฉันก็เห็นล่ะ -มันหายไปไหนเเล้วล่ะ -ไม่รู้สิ ไปดูกันเถอะ
อย่าไปยุ่งกับมัน เฮ้! - พ่อฮะ
มันทำให้ซูรี่กลัวน่ะ - ไม่หรอกฉันไม่เป็นไร
ทุกคน เงียบๆหน่อยฮะ
ยาร์ จับไว้
ฉันเอื้อมไม่ถึงน่ะ
อลาดา พวกพวกนั้นหยุดเเล้วล่ะ
หา?
หลีกทางไป!
ได้ยินโครนมั้ย หลบไป!
ระวัง
ซินี่หมอบลง
เดินถอยหลังงั้นเหรอ เอ่อ ช่วยบอกฉันทีว่า มันจะทำให้นายไปถึงที่นั่นได้เร็วขึ้น
เดินต่อไปสิ หรีอว่าอยากถูกทิ้งไว้ที่นี่ล่ะ หา?
ดูอลาดาพวกนั้นสิ
เเค่ลองคิดว่าจะไปร่วมกันพวกนั้นสิ
เดี่ยวก่อน เดี่ยวก่อน !
โครน
มันน่าจะมีที่ที่ปลอดภัยกว่านี้ อยู่ตรง
เราจะพักที่นี้ในคืนนี้ บรูตั้น
โอ อีม่า ฉันอยากให้เราอยู่ที่รังของเธอจังเลย
เบียดกันไปมา เเละ ซุกกันอย่างอบอุ่น
ก็เเค่ที่ซุกหัวนอนล่ะน่า
ฉันไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนเลยให้ตายสิ
เบย์ลีเน่, เธอมีเท้าใหญ่โต ช่วยเตะพวกนั้นสักป้าบเหอะ
โอ ฉันทนไม่ไหวเเล้วล่ะ
ชู่วส์ ชู่วส์
เธอจะมาไหมเบย์ลิเน่ เธออยากจะไป ถึงรังอย่างปลอดภัยรึปล่าว
สนับสนุนกันหน่อยสิ - เฮ้
โ*ที่
มันก็เเค่ เอ่อ… เราคุยกันข้ามหัวนายเเล้วก็ เอ่อ
เอ่อ ดูเอิร์ลสิ
เขาไม่เคยพร้อมรับมีอกับพวกแปลกหน้าเลยสักนิด
โชคไม่ดีเลยให้ตายสิ - การได้อาบโคลนสักนิดน่าจะช่วยให้ดีขึ้นนะ
ขอโทษที
เอ่อเขาเป็นปู่ฉันล่ะ เขาย้ายถิ่น 2-3ครั้งเเล้ว
น่าจะลองเปลี่ยนสปีซึ่ส์ดูได้เเล้วน่ะ
ผมชื่ออลาดาฮะ เเล้วนี่ก็ครอบครัวของผม เราหลีออยู่เเค่นี้ล่ะ
โอ หนู ฉันขอโทษที
เบย์ลีเน่เป็นตัวสุดท้ายในพวกของเธอเเล้วล่ะ เธอกำลังตามหาพวกเดียวกันมาตลอดทางเลย
ผมได้ยินคุณคุยกันเกี่ยวกับ เกี่ยวกับ รังน่ะ
มันเป็นที่ที่สวยงามที่สุดเลยล่ะจะบอกให้ เด็กๆเอ๋ย
เป็นที่ที่ผูงงสัตว์อย่างเราไปเพื่อจะมีลูกๆกันล่ะ
เราจะเจอใครที่ดูเหมือนพวกเราบ้างไหมฮะ?
โอ เมื่อไม่กี่วันนี้ฉันเพิ่งเห็นทุกขนาดเลยเชียวล่ะ
แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่าเราจะไปเจอะไร
ที่สำคัญตอนนี้ ก็คือต้องไปให้ถึงที่นั่นก่อนล่ะ
เเละเราก็ถูกนำไปที่นั่นอย่างทารุณเลยล่ะ - โดยใครเหรอฮะ?
โครน จ่าฝูงของเราล่ะ
เราทำได้เเค่ทำตาม ฉันก็เเค่ยายเฒ่าตัวหนี่ง
คือว่า เอ่อ มันช่างทารุณนัก
บอกเขาสิว่า เขาทำอะไรได้เลวร้ายที่สุดน่ะ
โอ้!
เฮ้!!
เขามีปัญหาอะไรน่ะ?
นั่นล่ะเขา โครน - หา
เอ่อ ขอโทษครับ โครน มีเวลาสักเดี่ยวไหมครับ
ว่าไงเจ้าหนู หลงทางรึ - ฮืม เย็นไว้บรูตั้น
นายเป็นใครน่ะ? - เอ่อ อลาดาฮะ
ทำไมนายไม่ไปบนเนินนั้นรวมกับ
เอ่อ พวกเด็กนั่นน่ะ?
เอ่อ คือเมื่อกี๊ผมคุยกับพวกเขา ด้านหลังโน่นน่ะ
ฉันว่าพวกนั้นต้องลำบากเเหงๆ
งั้น อาจจะเป็นคุณ ช่วยช้าลงหน่อยได้ไหม
อืม ตัวที่เหนี่อยล้าจะได้ตามทัน คุณว่ามั้ย
ปล่อยให้ฉันคิดก่อนดีกว่าน่า อลาดา
เฮ้ พวกนี้ต้องการความช่วยเหลีอ ทางนี้ - ฮืม
ระวังตัวด้วยนะ
ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก นั่นมันน้องชายข้า กำลังรับน้องใหม่น่ะ
ไม่ว่าพวกหล่อนจะเย้ายวนใจเเค่ไหน
นายก็รู้ดีว่าทำไงให้สาวหลง นั่นไง ไปเลยลูกศิษย์
ฉันไม่ไปสีใครทั้งนั้นล่ะตอนนี้ ถ้าฉันเป็นพวกนายล่ะก็ โดยเฉพาะ นีร่า.
นายก็ดีแต่หัวหดเเล้ว ฟังแต่คำพูดของโครนล่ะน่า
เราเชื่อฟังคำสั่งของ โครนตั้งแต่เมื่อไหรเเล้วล่ะนี่?
โครนมีพวกสมุนมากกว่าของนายนะ ป็อปส์
ฉันว่าฉันควรเอาสมองของเจ้าสัตว์ประหลาด นั่นมาเล่นเเทนลูกบอลชะมัด -
ไม่เอาน่า ยาร์ ฉันว่าเธอพูดถูกแล้ว พวกเราควรสงบเสงี่ยมเอาไว้ดีกว่า
ดีกว่าที่จะโดนพวกนั้นกินเอา
ก็ถือซะว่าโชคดีไปก็เเล้วกัน ที่พวกนั้นตามเรามา
เฮ้ ตื่น ตื่น
นอนกันเกินพอเเล้ว ไปได้เเล้ว
เฮ้ เฮลโล! มีใครอยู่ในนั้นไหม?
นี่ ทำอะไรอยู่น่ะ
ฉันว่านายต้องไม่ได้ยินเสิยงปลุกนั่นเเหงๆเลน.
ไปเถอะ ลุกขึ้นสิ! - ไม่เห็นจะต้องรีบเลยนี่?
นั่นอะไรน่ะ ฝูงเจ้ายักษ์กำลังจะไปแล้ว ไม่รอพวกเราเลย ดูสิ
เช้าเเล้ว!! โครนบอกให้ทุกคนไปได้เเล้วล่ะ
ไปเถอะ ลุกขึ้นสิ เฮ้ลุกขึ้น
เฮ้อ การหว่านสเน่ห์ไม่ยอมหยุดง่ายๆเลยนะ
ว่าไงนะ?
โอ้ ไม่มีอะไรครับ -ไม่มีอะไรครับท่าน
นึกว่าอยากตายเสิยเเล้วสิ
นายกับพวกตัวจิ่ว ตัวถ่วงพวกนั้นน่ะไปกันได้เเล้ว
ชีสส์ เจ้านั่นน่าเกลียดเป็นบ้านายว่ามั้ย?
เฮ้ เฮ้ เฮ้ เเฟนนายมาโน้นเเล้ว
เฮ้ นายพูดอะไรน่ะ - ก็ ฉันหมายถึงนีร่าน่ะ
เเม่เจ้าโว้ย ผิวเนียน ตาสิเหลีอง ข้อเท้าอวบอั่น
ใช่ เธอคงชอบฉันหรอกนะ
สิ่งที่นายต้องการตอนนี้คือความช่วยเหลีอจาก ลิงเจ้าเเห่งความรัก
ลิงเจ้าเเห่งความรักเหรอ? -โอ, เบบี่!
โอ
เด็กพวกนั้น
รู้จักกันในนามเจ้างั่งซอรัส
ด้วยไอ้นั่นนะ สามรถทำให้น้ำเเข็งหักได้เลยล่ะ
เรามีพวกมีอใหม่หัดอพยพกันเพียบเลยที่นี่น่ะ ให้เเน่ใจนะว่าพวกนั้นเข้าใจทุกอย่างดี
เราจะไม่หยุดเพื่ออะไรหรีอเพื่อใครทั้งนั้น
ถ้านี่เป็นการเดินทางครั้งเเรกของ พวกเจ้าล่ะก็ ฟังทางนี้ให้ดี
มันจะไม่มีน้ำ จนกว่าเราจะไปถึงอีกฝั่งหนี่ง
เอาล่ะไปได้เเล้ว ไม่งั้น.ถ้าใครโดนพวกกินเนื้อ เล่นงานล่ะก็ ตัวใครตัวมันก็เเล้วกัน หลบไป!
โอ พระเจ้า
ดูเหมือนว่ามันจะไกลมากเลยทีเดียว - ร้อนมากอีกต่างหาก
ถ้าพวกเธอได้กลิ่นเนื้ออย่างเกรียมๆ นั่นก็คงจะเป็นฉันล่ะ
เราเดินทางกันช้าเกินไปเเล้วนะ
ฉันจะเร่งฝีเท้าขึ้นอีก]
เฮ้ ยายเฒ่า เธอเดินช้าไปเเล้วล่ะ
ฉันจำเป็นนี่นา มีเจ้าตัวน้อยอยู่บนหลังฉันนี่
ยืนขึ้นสิ อีม่า
เราปล่อยให้คุณถูกพวกนั้นกิน ไม่ได้
พวกมันเฝ้ารออยู่ ทางโน้นแนะ
ทะเลสาป!! - เราทำสำเร็จเเล้ว?
มันอยู่บนเนิน เนินนั่นน่ะ เด็กๆ
โอ ขอบคุณพระเจ้า
มาเถอะอีม่า น้ำไง จำมันได้ไหม น้ำน่ะ
โอ ถึงเวลาที่เราจะเติมความสดชื่นเเก่ความทรงจำเก่าๆเเล้ว
ฉันจะลงไปเเช่น้ำให้หนำใจเลยล่ะ
จนกว่าน้ำจะท่วมท้นไปถึงลูกตาฉันเลย
เเล้วก็เเหวกว่ายให้ชุ่มอุรา
น่าจะมีที่เก็บน้ำฝนไว้ในที่อื่นๆบ้างนะ
คุณต้องการให้ฉันทำอะไร?
ลาดตระเวนให้ทั่วบริเวณนี้เลยนะ
พอเเล้ว เราต้องเข้มเเข็งเอาไว้
ที่ทำรังของเรา อยู่ห่างไปอีกแค่ 2-3วันเท่านั้น เดินทางต่อได้แล้ว
โครน เราไม่เคยไปไกลเเบบนี้โดยไม่มีน้ำนะ
ถ้าเราขืนเดินทางต่อล่ะก้อ มัหวังฝูงเราคงล้มตายไปอีกครึ่งฝูงก็ได้
งั้นเราก็เหลีอไว้คริ่งเดียว ที่เหมาะสม ต่อการอยู่ต่อไปก็พอเเล้ว
อะไรน่ะ พวกนั้นไปกันต่อเเล้วเหรอ ให้ตายสิเราต้องไปต่อไม่ไหวเเน่เลย
ตรงนี้เคยมีน้ำ เคยมีน้ำตลอดเวลาเลยล่ะ
เราเคยมีน้ำเหลีอเฟือเลย
เเล้วก็โคคลนเย็นๆอีก - โอ อีม่า ได้โปรดเถอะ
พวกนั้นไม่รอเราเเล้วนะ เราเ ห็นจะต้องไปกันเเล้วละ
ลุกขึ้นสิ
เคยมีน้ำอยู่ทุกหนทุกแน่งเลย - มันไม่มีน้ำอีกแล้วล่ะ
เบย์ลีเน่ อย่าขยับ! - อะไรน่ะ?
มีอะไรเหรอ
ได้ยินเสิยงนั่นมั้ย? - ได้ยินสิ เอาล่ะยกเท้าขึ้นเบย์ลีเน่.
โอ้.
เอาล่ะคราวนี้กดมันลงไป
ฉันเคยเป็นเหมือนเด็กผู้หญิงตัวใหญ่ๆ
น้ำ!! -โอ พระเจ้า
น้ำๆ ทางนี้ๆ - เข้าพบแหล่งน้ำล่ะ
นี่ไง อีม่า มาดี่มน้ำสิ
โครน ดูสิ เราต้องขุดตรงนี้ล่ะ
ดี ถอยไปได้เเล้ว,
รอหน่อย รอหน่อย มันเพียงพอสำหรับทุกคนเลยล่ะ!
อา!
โอ - อีม่า!
อย่างนั้นเเหละ ใช่ดันลงไปอย่างนั้นเเหละ มันช่วยได้มากเลยทีเดียว
บรูตั้น เราเดินวนไปวนมาเป็นวงกลมเลยนะเนี้ย ไม่มีน้ำสักหยดเลย
เราไปจากที่นี่กันดีกว่า
คราวนี้ออกมาทีละ3ตัว
หนี่ง สอง สาม!
เอาน่า ออกมาเหอะ ไม่มีใครทำร้ายเธอหรอก
เฮ้ เฮ้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
เจ้าอลาดาตัวน้อยนั่นยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึกเลย
ฉันว่าพวกเขาต้องกลัวฉันเเน่ๆเลย
มันก็เเน่ล่ะ เธอน่ะน่ากลัวออกอย่างนั้น
เข้ามาเถอะพวกเธอ
เอาน่าไม่ต้องกลัว ใจเย็นๆ เธอก็เเค่เเฮร์บอลล่ะน่า - เเละภูมีใจกับมันมาก
เข้ามาเถอะพวกเธอ เขาจะหาน้ำ ให้พวกเธอเอง.
นี่ เอาล่ะ เเค่เอาเท้ากดลงไปช้าๆอย่างนี้
ว้าว
เฮ้ เฮ้ เฮ้ มาเร็วมาช่วยกันหน่อย
มาช่วยกันดีกว่า เอาล่ะทีมเวิร์คน้อยๆ พร้อมรึยังเอ้า ?
หนี่ง สอง สาม เอ้ากด!
ทำได้ดีมาก ซูริ่
เเล้ว พวกพ่อแม่ของพวกเธออยู่ที่ไหนกันล่ะ? - ส่วนใหญ่พวกเราจะอยู่กันตามลำพังล่ะ
,ณรักเด็กๆ ฉันรู้ดี
เอ่อ เจ้าเเห้งตัวนั้นคงหนังเหนียวน่าดู
ฉัน อลาดา เจ้างั่งซอรัสน่ะ
โอ เสิยใจด้วยนะ
อาจจะถูกของเธอ
พ่อฮะ ตื่นๆ - หา?
ทำไมเธอถึง ช่วยยายเฒ่านั่นล่ะ?
เเล้วจะให้เราทำยังไงล่ะ ปล่อยเธอทิ้งไว้อย่างนั้นเหรอ?
โอ นายหมายความว่า
เอ่อ มันก็เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาล่ะ
เธอ จะไม่มีทางรอดชีวิต หากเธอไม่ เเข็งเเรงพอ
เอ่อ ชะ ใช่
นั่นเธอเหรอที่กำลังคุยอยู่ หรือว่าเป็นพี่ชายของเธอ
ทุกอย่างช่างต่างออกไป
ฉัน ฉัน ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าจะคิดไงดี
ดูสิ นีร่า เราต่างดูเเลซึ่งกันเเละกัน
เราทุกตัวต่างอยากมีโอกาสไปยังที่ทำรังของเธอ
เธอเเน่ใจได้เลยล่ะ - ฉันไม่เเน่ใจเเฮะ
แต่นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฉันรู้
งั้น เอ่อ - นะ น้ำ
ฉันจะ ไปเอาน้ำมาให้นะ
ให้ฉันลองดูได้ไหม - ชัวร์ แค่กดลงไปน่ะ
อืม - อ๊บส์
ขอโทษทีนะ -ไม่ เธอก่อน - เธอก่อนดีกว่า
งั้นตัวนึงลงไปก่อน จากนั้น
อ่อ ตัวนึงลงไปก่อน
โครน!
พวกคาร์โนซอร์น่ะ - อะไรนะ? พวกนั้นไม่เคยขึ้นเหนีอมาไกลขนาดนี้นี่
ลูกไฟจะช่วยไล่พวกมันไปได้
เเกนำพวกมันมาหาเรา! งั้นเเกก็ควรจะเป็นคนป้อนอ าหารพวกมัน ด้วยชีวิตของเเก!
พาผูงงหนีไปเร็วเข้า เร็วเข้า!
เกิดอะไรขึ้นน่ะ - พื่ชายของฉันกำลังเคลี่อนผูงงน่ะ
โครน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
คาร์โนซอร์ ถ้าเราไม่รีบหนีล่ะก้อ มีหวังโดนพวกมันจับได้เเน่ๆ
แต่พวกท้ายขบวนต้องหนีไม่ทันเเน่เลย
พวกนั้นจะช่วยสกัดพวกกินเนื้อไว้ได้สักพักล่ะ
แต่ เราจะสังเวยชีวิตของพวกนั้น อย่างนี้ไม่ได้นะ!
สกัดมันไว้ เจ้าตัวข้างหลังนั่นน่ะ หรีอเจ้าดีหา?
ถ้าขืนเเกมาขัดขวางอีกล่ะก้อ
ฉันจะฆ่าเเกซะเอง
ไปให้พ้นจากเขานะ
อูว ว์
เธอ ไปเถอะ ไปซะ ฉันไม่เป็นไร
หนีเร็ว หนี ไป คาร์โนซอร์!
คาร์โน อะไรนะ - คาร์โนซอร์!!
ปากมันเต็มไปด้วยเขี้ยวคมกริบ ดุร้ายสุดๆเลยล่ะ ไปกันเถอะ
เร็วเข้าพวก!! หนีเร็ว เร็วเข้า ไม่งั้นเราต้องถูกทิ้งไว้ตรงนี้เเน่
ไปเร็วพวกเรา รีบหน่อย เรากำลังจะพลัดหลงจากพวกเขานะ!
อลาดา รอด้วยสิ
โอ เเย่ล่ะ มีเเผลด้วย.
ฉันนั้นมีเเผล อยู่บนเเผลอีกทีล่ะ
เธอต้องไม่อยากรู้เเน่ว่าฉันได้เเผลมาจากไหน
มาจากไหนล่ะ -มาจากเจ้าพวกข้างหน้านั่นเเหละ
โอเค จะมีอะไรเเย่ไปกว่านี้อีกไหมเนี่ย - คาร์โนซอร์สักตัว
เเล้วอะไรที่เเย่ไปกว่านั้นล่ะ - ก็คาร์โนซอร์สองตัวไง! โอ้!
นั่นไง เผ่นก่อนล่ะ -โอ พระเจ้าช่วย!
เฮ้ ทุกตัว เราไม่แน่ใจนัก แต่น่าจะเป็นฝูงของเรา
ไปดูกันเถอะ -โอ เจ้าพระคุณรุนช่อง ขอบคุณพระเจ้า
อ้ นั่นมันบรูตั้น.
เราไม่ได้ถูกทิ้งไว้ ลำพังเเล้วล่ะ
เกิดอะไรขึ้นน่ะ? - คาร์โนซอร์เพียบเลย เราต้องไปต่อเเล้วล่ะ
เราทิ้งเขาไว้เเบบนี้ไม่ได้นะ - เราไม่ทิ้งเขาเเน่ถ้าพวกเราไปได้เร็วกว่านี้น่ะ
เฮ้ นายดูไม่ค่อยดีเลย ให้ฉันช่วยน่ะ
เก็บความสงสารนั่นไว้เถอะ ฉันเเค่อยากพักสักเเป็บเท่านั้นเอง นายไปได้เเล้ว
ช่วยตัวเองเเล้วกัน
หืม?
ถ้านายเปลี่ยนใจล่ะก้อ พวกเราอยู่ในถ้ำตรงโน้นเเน่ะ.
อืม
มีดจังเลย แต่อย่างน้อยก็ไม่เปียกล่ะ
ฉันชอบความเเห้งนะ มันเป็นช่วงที่มีดมิดทีเดียว .ฉันมีปัญหากับ
โอ้ย โอ้ โทษทีเอิร์ล.
เขาทนทายาทชะมัด ว่ามั้ย?
อะเเฮ่ม เรากำลังมีเเขกล่ะ.
นายจะเข้ามาหรีอเปล่า?
เป็นอะไรไปล่ะ?
อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าไม่ควร ออกไปตากฝน.
เอาล่ะ เข้ามาเถอะ ยืนขึ้นสิ
เอ่อ คุณช่วยนอนตรงนี้กับพวกเราได้มั้ย มันน่าจะอุ่นกว่านะ
ฮ้ ฉันขอเตีอนอะไรนายอย่างนึงนะ เจ้านี่มันเป็นพวกนั้นไม่ใช่เหรอ
ก็คงงั้น แต่ตอนนี้เขาเป็นพวกเราต่างหาก
เอ่อ ครั้งเป็นคนจองทัวร์ครั้งนี้นะ เเหม
เดี่ยวคุณก็จะถึงที่ทำรังเเล้วล่ะ ไม่นานหรอก
เอ่อ ถ้าฉันไปถึงเมื่อไหร่นะ ฉันคงจะเทใจ ให้เจ้าโครนเลยล่ะ
บอกเขาสิ อีม่า
ถ้าฉันหลับได้ลึกๆน่ะ ฉันคงมีความสุขกว่านี้ล่ะ
ถ้าเธอหลับได้ลึกขนาดนั้นล่ะ ก้อนายคงตายไปเเล้วล่ะมั้ง
ต้นไม้นี่ เติบโตบนเกาะของเราด้วยนี่
มันน่าจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นนะ
อา
ทำไมเขาทำอย่างนั้นล่ะ .ให้ความหวังลมๆเเล้งเเก่พวกนั้น
ความหวังนั่นเเหละทำให้เรามาไกล ได้ถึงขนาดนี้
ทำไมเขาไม่ปล่อยให้พวก นั้นลิขิตชีวิตตัวเองล่ะ
ฉันเชื่อในลิขิตชีวิตของฉันเอง
เเล้วลิขิตของนายมันเป็นยังไงล่ะ - เพื่อตายที่นี่
ทุกอย่างก็เป็นอย่างนั้นล่ะ
หากว่านายยอมเเพ้ตอนนี้นะ บรูตั้น
มันเป็นสิ่งที่นายเลีอกเองนะ ไม่ใช่โชคชะตาสักหน่อย
ต้นไม้พวกนี้จะช่วยเรา
ชู่วส์
คาร์โนซอร์
ทำไงดี - ปลุกตัวอื่นๆ
โอ้
อูว์
ไปเร็ว ไป
เร็วเข้า
ถอยไปอีม่า!
โอ้
อลาดา!
อลาดา! โอ้ ไม่นะ!
ฉันจะสกัดพวกมันไว้เอง นายไปช่วยตัวอื่นๆเถอะ!
บรูตั้น!
บรูตั้น ไม่!
บรูตั้น!
เธอทำดีที่สุดเเล้วล่ะ
ทุกอย่างจะต้องโอเคน่า เจ้าตัวน้อยทั้งหลาย
เราต้องทำได้เเน่ๆ.
โอเค โอเค เรามาลองดูใหม่ ลองดูอีกทีนะ
เอ่อ ฉันลองไปดูด้วยตาเล็กๆของฉันเเล้ว - ก้อนหิน
พวกเธอทำได้นี่ ใช่ดีมาก!
เอ่อ ฉันจะบอกว่าฉันเห็น ทางตัน
เเล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ - ฉันว่าเราก็เเค่ถอยหลังกลับไป
เดี่ยวสิ
ซินี่ นั่นอะไรน่ะ
ได้กลี่นหรีอเปล่า -ใช่ฉันก็ได้กลี่น
เต็มที่ไปเลยเลย - กู๊ดโชว์
เอาล่ะทุกตัว ถอยไปก่อน เรากำลังจะออกไปล่ะ!
อลาดา ดูนั่นสิ
ไม่นะ
อลาดา เราต้องถอยเเล้วล่ะ
ถอยไปไหนล่ะ มันไม่มีให้ถอยเเล้ว
เราไม่รอด เเน่ๆเลย
เราต้องรอดสิ ใช่ไหมพวกเรา
นายกล้าทิ้งความหวัง ด้วยการยอมเเพ้ง่ายๆอย่างนั้นรึ
น่าอายจริงๆ น่าละอายจริงๆ ฉันล่ะเชื่อเลย
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคืออะไรรู้ไหม
นายปล่อยให้เจ้าเเก่โง่ๆอย่างฉัน เชื่อว่าฉันยังมีประโยชน์
ว่าฉันยังคงมีจุดมุ่งหมาย - นายรู้อะไรมั้ย
นายพูดถูก และฉันก็กำลังจะเชื่อมัน
เเละสำหรับฉันนะ ฉันจะไม่ยอมตายที่นี่เด็ดขาด
โอ้
สถานที่ทำรังของเรา
-มันอ**อมนี้เอง
บ้านใหม่ของเรา
นั่นมีสระว่ายน้ำด้วยนี่
ไชโย โห่หิ้ว!!!!
นกเเคนนอลบอล! ยู้ฮู้ ฮา ฮา!
ฮา เจ้ามีอสมัครเล่นเอ้ย.
มองลงไปสิ!
ไม่เลวนี่ ว่าแต่ว่า ผูงงของเราอยู่ไหนกันหมดล่ะ
อย่าพูดถึงนีร่านะ ฮิ ฮิ
พวกเขาจะมาถึง ในไม่ช้านี้ล่ะ
หวังว่า อืม คงใกล้เเล้วนะ
โอ้ ไม่
อีม่า!!
ฉันบอกช้าไปน่ะ - อะไรล่ะ
นี่มันเป็นทางที่ เราเคยเข้าไปเเล้ว.
พวกเขา ต้องทำไม่ได้เเน่ๆ
อลาดา เดี่ยว เดี่ยวก่อน เจ้าโครนจะได้กินเจ้าทั้งเป็นน่ะสิ
ให้เขาลองดูก่อนน่า
หวังว่าโครนคงอยู่ในอารมณ์ที่จะรับฟังนะ
อยู่ตรงนี้นะ
เราพบทาง ใกล้ๆนี้.
พรุ่งนี้เช้า เราจะปีนขึ้นไป.
เราจะต้อง พยายามต่อไป
การอยู่รอดของเรา อนาคตของเรา อยู่เพียงแค่ข้ามกองหินนี่ไปเท่านั้น
เอาล่ะ ไปสู่บ้านของเรากันเถอะ!
นายทำได้ ใช่มั้ยเจ้าหนู
ฉันทำไม่ได้ - ดูเจ้าพวกนั้นสิ พวกนั้นช่างแข็งแกร่งนัก!
ถ้าพวกนั้นทำได้ นายก็ต้องทำได้อยู่เเล้ว!
โครน
นำฝูงไปจากที่นี่ซะ คาร์โนเซอร์กำลังแห่กันมาแล้ว
ไปต่อ - หยุดนะ!
ฉันไปถึงที่นั่นมาเเล้ว มันมีทางที่ปลอดภัยกว่านี้
เอาเลย บอกพวกเขาสิ! -โครน ฟังเขานะ
เอาล่ะเราต้องไปกันเเล้ว -ไปไหนล่ะ ตรงเข้าไปหาเจ้าพวกคาร์โนซอร์งั้นรึ
ถ้าเรารีบเข้าล่ะก้อ เราจะสามารถอ้อมหนีเจ้าพวกนั้นไปได้ พวกนายข้ามกองหินนี้มาไม่ได้หรอก!
มันมีหน้าผาอยู่อีกด้านหนี่งน่ะ!
นายกำลังจะฆ่าฝูงของนายน่ะโครน ฉันรู้ทางมายังหุบเขานี้ และทุกตัวสามารถข้ามมาได้ด้วย!
ตามฉันมา
โครน!!
พวกเขาจะอยู่กับฉัน
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
นีร่า!!
เขานำคาร์โนซอร์มาหาเรา นี่ทางนี้!
ไม่ อย่าขยับ
ถ้าเราเเยกกันล่ะก้อ พวกมันจะจับเราได้ รวมกันได้!
โครน!
ไม่นะ ไม่
โครน!!
ขอต้อนรับกลับบ้าน
มาทางนี้ ทุกๆตัว การนำเด็ก เข้าไปในนั้นน่ะฉันถนัดนัก
จะว่าไปเเล้วนี่ก็ผ่านมา 2 -3ปีเเล้วสินะที่เธอไม่ได้กกไข่น่ะ
ถูกของเธอ มามะฉันจะสอนเธอเอง บนหัวเธอนี่แหละ
ดูสิ ใครๆก็อยากจะพบเธอ
โอ้ เธอเป็นตัวที่เนื้อหอม ที่สุดตั้งเเต่ฉันเคยเห็นล่ะ
เฮ้ หนุ่มน้อย เข้าดูเหมือนฉันเปี้ยบเลย
นี่พ่อของเจ้า เขาไม่ได้บ้า อย่างที่เธอเห็นหรอกนะ
โอ้ โอ วันเเห่งความสุข
ดีมาก เจ้าตัวน้อย
มานี่ เจ้าเด็กน้อย มาให้ฉันดูดใกล้ๆสิ
ใช่เลย เเกนี่มันลูกของพ่อเเกชัดๆ
เฮ้ ดูสิว่าฉันเจออะไร เพื่อนบ้านใหม่ล่ะ
นี่สาวๆ สนใจจะเล่นลิงชิงบอลไหมครับ?
เย็นไว้พวก เฮ้ใจเย็นน่า ฮา ฮา
ไม่มีใครเลย ที่จะรู้ว่า จะมีความเปลี่ยนแหละอะไรรอเราอยู่ บนหนทางข้างหน้า ใหญ่หรือเล็กแค่ไหน
แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนที่สุด การเดินทางของเรายังไม่จบแค่นี้
ก็ได้แต่หวังว่า ในหนทางเล็กๆของพวกเรานี้